تشعشعات جهانی مقدار کل تابش خورشیدی است که به سطح افقی روی زمین برخورد می کند. این از دو جزء تشکیل شده است: تشعشع مستقیم و تابش پراکنده. تابش مستقیم مستقیماً از خورشید می آید، در حالی که تابش پراکنده توسط ذرات جوی مانند ابرها و غبار پراکنده می شود.
تشعشعات جهانی را می توان به عنوان یک استاندارد برای مقایسه مکان ها صرف نظر از عرض جغرافیایی یا موقعیت خورشیدی آنها استفاده کرد. همچنین می توان از آن برای توصیف تولید برق استفاده کرد که به تشعشعات جهانی، دمای محیط و عوامل دیگر بستگی دارد.
تشعشعات جهانی در ظهر قوی تر از صبح یا عصر و در تابستان از زمستان است. همچنین هر چه به خط استوا نزدیکتر باشید قوی تر است. به عنوان مثال، آلمان دارای ارزش سالانه 900-1200 کیلووات ساعت بر متر مربع تشعشع جهانی است، در حالی که اسپانیا حدود 2000 کیلووات ساعت در متر مربع دارد.
شرایط جوی می تواند تابش پرتو مستقیم را تا 100٪ در روزهای ابری کاهش دهد. این به این دلیل است که جو طیف تابش را از طریق جذب و پراکندگی تغییر می دهد. به عنوان مثال، اکسیژن و نیتروژن اتمی و مولکولی تابش موج بسیار کوتاه را جذب می کنند و به طور موثر تابش با طول موج های کمتر از 190 نانومتر را مسدود می کنند.
تشعشعات جهانی را می توان با یک پیرانومتر اندازه گیری کرد.
